22.4.2021

Nú várar

Í dag hava vit aftur havt báldag. Hesaferð grillaðu vit spjót. Ofta hoyrist, at børn eru so kræsin, men hetta kenna vit einki til her hjá okkum; umframt frikadellur, høvdu børnini koyrt ananas, brokkoli, søtepli, gularót, piparfrukt og tomat á spjótini, so hetta var kanska ikki fyri kræsnar gómar, men væl var etið allíkavæl, og børnini vóru væl nøgd.

Nú lýggjari er í luftini, tíma børnini betur at vera úti. Tey súkkla, koyra mánabil, hoppa band, fanga krabbar, og mangt annað. Næstu tíðina, hava vit ætlanir um, saman við børnunum, at gera garðin eitt sindur hugnaligari. Sum tit nokk hava sæð, so hava vit fingið stórar plantikassar omanfyri Smílikulluna. Kassarnar hava okkara dugnaligu húsavørar gjørt, og skulu teir brúkast at planta ymiskt etandi í. Vit gleða okkum til í heyst, tá millummálarnir fara at verða gjørdir úr egnum jarðberum, gularótum, káli, eplum, rabarbum, og øllum hinum, sum vit ætla at fáa at vaksa uttanfyri her. Samstundis hava vit eisini fingið snøggar nýggjar benkur, so nú kann summarið bara koma. Vit eru klár!

No items found.

Onnur tíðindi

22.6.2021

Nú er summarferia

Tað er óvist um tað er heystliga veðrið, korona, ella streykan sum gjørdi tað, men tað tykist sum kom summarferian hálvgum sníkjandi frammá okkum, mest sum burturúr ongum. Sjálvandi er gott at hava fingið summarferiu, men samstundis er tað sera harmiligt at eingin avslutningur var fyri 2. flokki. Tað plagar at verða hugnaligt at hava eina løtu saman vit hesum børnum, sum man hevur brúkt meginpartin av tveimum árum saman við, men sum støðan var, var ikki møguligt at hava nakað í ár. Tí vilja vit fyrst nýta høvið til at takka tykkum fyri tíðina, og ynskja tykkum alt tað besta frammyvir, nú vit ikki koma at síggjast dagliga aftaná summarferiuna. Vónandi tíma tit at heilsa uppá okkum, tá vit síggjast í Bónus ella aðrastaðni.‍Vit gleða okkum at síggja tykkum, sum fara í annan flokk aftur aftaná summarferiuna, og hoyra um alt tað stuttliga tit hava gjørt í summarferiuni. Tá verða tit tey stóru, sum skulu vísa teimum nýggju fyrstaflokks næmingunum, hvussu man ger og hvussu man er, í Smílikulluni. Tað eru tit, sum nú skulu læra tey hvussu langt man kann fara, hvussu man fangar krabbar, byggir hyttur, brúkar seymimaskinuna, plantar rødbedir, ella fyri tann sak skuld, hvussu man bjargar einari súlu, sum er komin illa fyri á vágni. Tað klára tit akkurát sum einki. ‍Til tykkum, sum nú skulu byrja í skúla: vit gleða okkum at taka ímóti tykkum, og læra tykkum at kenna. Her í Smílikulluni er ikki so galið at vera, og her skulu vit nokk læra tykkum eitt sindur um lívið. ‍At enda við, vilja vit deila nakrar myndir við tykkum, so tit kunnu síggja hvat vit hava tikist við seinasta árið. ‍Góða summarferiu!