28.4.2021

Grønar fingrar og brúnar tær

Tað var ein deiligur dagur, tá húsavørðarnir komu við trimum flottum kassum. Sólin skein og børnini spældu uttan fyri, tá ein lastbilur kemur koyrandi við trimum flottum urtagarðskassum. Børn og vaksin stóðu í spenningi og hugdu, meðan kranin tók ein kassa fyri og annan eftir úr lastini.

Meðan vit bíðaðu eftir moldini, fingu børnini møguleika at spæla sær í kassunum, her var fótabað í grundskervinum og stuttligt var. Tá lastbilurin kom aftur, stóðu øll og hugdu meðan stóra mold rúgvan var lept í kassarnar.

Nú var tíðin komin at seta kassarnar uppá pláss, men hvussu gera vit? Teir eru alt ov tungir at bera. Heldig vóru vit, tí húsavørðarnir funnu uppá ráð, teir høvdu ein gaffil við, hetta ornaðu teir skjótt. Eftir at kassarnir vóru komnir uppá pláss, byrjaðu vit at rigga til at seta tað niður, sum vit høvdu planta í eggjabakkar og mjólkapakkar til útivikuna; sum so leingi hevur staðið inni. Har eru gularøtur, kál, jarðber og mangt, mangt annað.

Uttan fyri byrjar endiliga at líkjast, okkurt av gróðrinum er komi í kassarnar, høsnanet er sett fyri, so seyðir ikki sleppa til og vit eru byrja at hugna um. Vit gleða okkum so nógv til í heyst, tá miðmálarnir verða heimagjørdir. Hetta verður ein sera hugnalig "útistova", tá vit koma á mál.

No items found.

Onnur tíðindi

28.4.2021

Ein heldur øðrvísi dagur

Vit vaksnu møta til arbeiðis sum vant, og tá klokkan nærkast komuni hjá børnunum í 1 flokki, sita vit í eitt langt og sjey breið og bíða. Her koma eingin børn, tá vit so byrja at skriva sms finna vit útav at øll hava frí. So sita vit har so fittar, uttan børn, hvat gera vit nú? Vit bíða til klokkan nærkast komuni hjá 2. flokki. Endiliga koma tey, men hvat tað koma bert fýra børn. Nå, dagurin liggur fyri framman, vit eru trý vaksin til fýra børn, munnu vit fara at klára at halda skil á so nógvum? Tey spyrja hvar 1. flokkur er, og gerast bilsin tá, tey fáa at vita, at eingin er komin í frítíðarskúla. Hvat skulu vit fara at gera? Ljóðar spurningurin, hmmm... nú vit eru so fá, skulu vit so fara ein biltúr til Zarepta, og kanska steðga á í Magn á veg út? JA! Rungar svarið um alla Smílikulluna. Vit gera okkum klár, fara í bilarnar og koyra niðan í Magn. Har sleppa børnini (og tey vaksnu) at velja sær, hvat drýss tey skulu hava á Magn-ísin. Nógv er at velja ímillum, men skjótt varð avgreitt, og so gekk leiðin móti stóra spæliplássinum í Vatnsoyrum. Eina løtu eftir, at vit eru komin fram, kemur eitt GROFT æl og vit skunda okkum at finna eitt stað at kroka, meðan vit eta ísarnar. Lukku tíð var ælið ikki so leingi, og vit fara út aftur í sólina. Børnini vilja sleppa at hoppa, men hvat, har er eingin luft í. Tvey børn finna uppá ráð, tey hava sæð tveir menn ganga inni í Zarepta, og seta kós móti hurðini, at spyrja um teir kunnu koyra luft í. Teir so gera! Áh, den gleði.Meðan børnini hoppaðu, komu nøkur æl aftur at, men hetta gjørdi tað bert stuttligari at hoppa, tí nú gleið man eisini. So børnini vóru á kropp, tá vit komu aftur í Smílikulluna. Ein herligur dagur.