15.3.2021

Ein fín útivika

Mánadagin 8. mars byrjaði útivikan hjá okkum. Veðurforsøgnirnar vóru ikki av teimum allar bestu, men vit valdu ikki at lurta. Rætt gjørdu vit, tí veðurgudarnir ætlaðu ikki at lata klókfólkið ráða yvir sær. Sólin skein oman og niðan tað mesta av tíðini.

Nógvar vóru ætlaninar, men onkunstaðni skuldu vit byrja. Á hesum sinni byrjaðu vit við at byggja Teepee smáttu. Nógvar hendur vóru uppi í at byggja smáttu, og gott var tað, tí smáttan varð bygd uppá hálvan annan dag. Meðan nøkur bygdu smáttu, byrjaðu onnur at seta alt millum himmal og jørð niður. Har vóru blómur, ertrar, gras, karsi og mangt annað. Grasið varð sett niður í nylon sokkar, og soleiðis fingu vit fleiri Grakaris Grashøvd hangandi í garðinum hjá okkum.

Týsdagin høvdu veðurfrøðingarnir lova okkum glopra regn, so vit gjørdu øll av at taka regnklæðir og gummistilvar við. Men vit vórðu snítt, hetta skuldi ikki taka enda á okkara ætlan, so vit drógu slanguna út og gjørdu okkara egna hyljar.

Mikudagin vóru vit til jarðarferð niðri á sand. Ein deyður nósi var skolaður upp, og vit hildu tað verða synd at hann skuldi liggja soleiðis, saman við tara og skrelli, sum annars skolar upp. Eini tríggir gravarar arbeiddu í útvið ein tíma, at grava eitt nóg stórt hol til nósan, og tá sandurin var komin omaná aftur, pyntaðu børnini grøvina saman. Har vóru goggur av øllum hugsandi slag, lagdar omaná. Tá grøvin var pyntað, segði eitt av børnunum nøkur orð, áðrenn vit sungu fyrsta ørindi av Góða mamma eg vil sova, og lýstu frið yvir minninum um nósan. Ávegis niðanaftur helt onkur fyri, at allarhelst liggur ein kópamamma úti á vágni og grætur og bíðar.

Hósadag hava vit fast báldag, og veðurgudarnir smíltust til okkara við góðum veðri; sólin skein oman og niðan. Ikki tók tað leingi áðrenn angurin av pannukøkum fylti grannalagið, og fólk flokkaðust í garðinum. Ein deilig løta.

Fleiri dagar eftir miðmála hava vit havt dans uttan fyri, við dansispølum, einstaklinga dansi og pardansi. Góð undirtøka, og børnini flentu hjartaliga, tá tey vaksnu skuldu læru tey nýggjar dansir, og ein av teimum vaksnu endaði á gumpinum.

Børn og vaksin hava notið útivikuna, vit hava spælt, bygt, dansa, sett niður og notið góða veðrið.

No items found.

Onnur tíðindi

22.6.2021

Nú er summarferia

Tað er óvist um tað er heystliga veðrið, korona, ella streykan sum gjørdi tað, men tað tykist sum kom summarferian hálvgum sníkjandi frammá okkum, mest sum burturúr ongum. Sjálvandi er gott at hava fingið summarferiu, men samstundis er tað sera harmiligt at eingin avslutningur var fyri 2. flokki. Tað plagar at verða hugnaligt at hava eina løtu saman vit hesum børnum, sum man hevur brúkt meginpartin av tveimum árum saman við, men sum støðan var, var ikki møguligt at hava nakað í ár. Tí vilja vit fyrst nýta høvið til at takka tykkum fyri tíðina, og ynskja tykkum alt tað besta frammyvir, nú vit ikki koma at síggjast dagliga aftaná summarferiuna. Vónandi tíma tit at heilsa uppá okkum, tá vit síggjast í Bónus ella aðrastaðni.‍Vit gleða okkum at síggja tykkum, sum fara í annan flokk aftur aftaná summarferiuna, og hoyra um alt tað stuttliga tit hava gjørt í summarferiuni. Tá verða tit tey stóru, sum skulu vísa teimum nýggju fyrstaflokks næmingunum, hvussu man ger og hvussu man er, í Smílikulluni. Tað eru tit, sum nú skulu læra tey hvussu langt man kann fara, hvussu man fangar krabbar, byggir hyttur, brúkar seymimaskinuna, plantar rødbedir, ella fyri tann sak skuld, hvussu man bjargar einari súlu, sum er komin illa fyri á vágni. Tað klára tit akkurát sum einki. ‍Til tykkum, sum nú skulu byrja í skúla: vit gleða okkum at taka ímóti tykkum, og læra tykkum at kenna. Her í Smílikulluni er ikki so galið at vera, og her skulu vit nokk læra tykkum eitt sindur um lívið. ‍At enda við, vilja vit deila nakrar myndir við tykkum, so tit kunnu síggja hvat vit hava tikist við seinasta árið. ‍Góða summarferiu!